สกมฺมุนา อปจิสฺสํ ตํ สรํ น สุขํ ลเภ

พหุวสฺส คเณ ตตฺถ เขปยิตฺวา พหุํ ทุกฺขํ

ภิณฺณาคเต อหุ ราช ฉกโล อุทฺธตปฺผโลติ ฯ

ตตฺถ สตฺตาติ มหาราช อิธโลกปรโลโก นาม สุกตทุกฺกฏานญฺจ ผลํ อตฺถิ น สํสาโร สตฺเต โสเธตุํ สกฺโกติ ฯ กมฺมุนา เอว หิ สตฺตา สุชฺฌนฺติ อลาตเสนาปติ จ วีชกทาโส จ เอกเมว ชาตึ อนุสฺสรนฺติ น เกวลํ เอเตว ชาติสฺสรา อหมฺปิ อตีเต สตฺต ชาติโย อตฺตโน สํสริตํ สรามิ อนาคเตปิ อิโต คนฺตพฺพา สตฺเตว ชานามิ ฯ ยา เม สาติ ยา สา มม อตีเต สตฺตมี ชาติ อาสิ ฯ กมฺมารปุตฺโตติ ตาย ชาติยา อหํ มคเธสุ ราชคหนคเร สุวณฺณการปุตฺโต อโหสึ ฯ ปรทารสฺส เหเฐนฺตาติ ปรทารํ วิเหเฐนฺตา ปเรสํ รกฺขิตโคปิตภณฺเฑ อปรชฺฌนฺตา ฯ อฏฺฐาติ ตํ ตทา มยา กตํ ปาปกมฺมํ โอกาสํ อลภิตฺวา โอกาเส สติ วิปากทายกํ หุตฺวา ภสฺมจฺฉนฺโน อคฺคิ วิย นิหิตํ อฏฺฐาสิ ฯ วํสภูมิยนฺติ วํสรฏฺเฐ ฯ เอกปุตฺโตติ อสีติโกฏิวิภเว เสฏฺฐิกุเล อหํ เอกปุตฺโตว อโหสึ ฯ สาตเว รตนฺติ กลฺยาณกมฺเม อภิรตํ ฯ โส มนฺติ โส สหายโก มํ อตฺเถ กุสลกมฺเม ปติฏฺฐเปสิ ฯ ตํ กมฺมนฺติ ตํปิ เม กลฺยาณกมฺมํ ตทา โอกาสํ อลภิตฺวา โอกาเส สติ วิปากทายกํ หุตฺวา ฯ อุทกนฺติเกติ อุทเก นิหิตํ อฏฺฐาสิ ฯ ยเมตนฺติ อถ มม เอตฺตเกสุ ปาปกมฺเมสุ ยํ เอตํ มยา มคเธ ปรทารกมฺมํ กตํ ตสฺส ผลํ ปจฺฉา มํ ปริยาคตํ อุปคตนฺติ อตฺโถ ฯ ยถา กึ ฯ ภุตฺวา ทุฏฺฐวิสํ ยถาติ ยถา สวิสํ โภชนํ ภุตฺวา ฐิตสฺส ตํ ทุฏฺฐํ กกฺขลํ หลาหลํ วิสํ กุปฺปติ ตถา มํ ปริยาคตนฺติ อตฺโถ ฯ ตโตติ ตโต โกสมฺพิยํ เสฏฺฐิกุลโต ฯ ตํ สรนฺติ ตํ ตสฺมึ นิรเย อนุภูตํ ทุกฺขํ สรนฺตี จิตฺตสุขนฺนาม น ลภามิ ภยเมว เม อุปฺปชฺชติ ฯ ภิณฺณาคเตติ ภินฺนาคกรฏฺเฐ ภิณฺณาคเต นาม นคเร วา ฯ อุทฺธตปฺผโลติ อุทฺธตพีโช ฯ โส ปน ฉกลโก พลสมฺปนฺโน อโหสิ ฯ ปิฏฺฐิยํ อภิรุหิตฺวาปิ นํ วาหยึสุ ฯ ตํ ยานเกปิ โยชยึสุ ฯ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒,๑๑๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. มหานารทกัสสปชาดก”