อาสีนํ ทายปสฺสสฺมึ อิสิสงฺฆปุรกฺขตํ ฯ

กํ คตึ เปจฺจ คจฺฉนฺติ นรา ธมฺมาติจาริโน

อติจิณฺโณ มยา ธมฺโม ตํ เม อกฺขาหิ ปุจฺฉิโตติ ฯ

ตตฺถ ทิสฺวาติ ภิกฺขเว โส อุยฺยานปาโล ราชานํ ราชสภายํ นิสินฺนํ ทิสฺวา อถสฺส ปฏิเวเทสิ ฯ ยสฺสาสีติ วทนฺโต อาโรเจสีติ อตฺโถ ฯ ยสฺสาสีติ มหาราช ยสฺส ตฺวํ อนุกมฺปโก มุทุจิตฺโต อาสิ ฯ ยสฺส อภิณฺหํ วณฺณํ ปยิรุทาหาสิ โส อยํ สํกิจฺโจ อิสีนํ อนฺตเร สาธุ ลทฺธโกติ สมฺมโต อนุปฺปตฺโต ตว อุยฺยาเน สิลาปฏฺเฏ อิสิคณปริวุโต กาญฺจนปฏิมา วิย นิสินฺโน ฯ ตรมานรูโปติ มหาราช ปพฺพชิตา นาม กุเล วา คเณ วา อลคฺคา ตุมฺหากํ คจฺฉนฺตานญฺเญว ปกฺกเมยฺยุํ ตสฺมา ตรมานรูโป ขิปฺปํ นิยฺยาหิ มหนฺตานํ สีลาทิคุณานํ เอสิตตฺตาปสฺส มเหสินนฺติ ฯ ตโตติ ภิกฺขเว โส ราชา ตสฺส วจนํ สุตฺวา ตโต ตสฺส วจนโต อนนฺตรเมว ฯ นิกฺขิปฺปาติ นิกฺขิปิตฺวา ตสฺส กิร อุยฺยานทฺวารํ ปตฺวาว เอตทโหสิ ปพฺพชิตา นาม ครุฏฺฐานิยา สํกิจฺจตาปสสฺส สนฺติกํ อุทฺธตเวเสน คนฺตุํ อยุตฺตนฺติ ฯ โส มณิจิตฺตสุวณฺณทณฺฑญฺจ พาลวีชนึ กาญฺจนมยํ อุณฺหีสปฏํ สุปริกฺขิตฺตํ มงฺคลขคฺคํ เสตจฺฉตฺตํ สุวณฺณปาทุกาติ อิมานิ ปญฺจ ราชกกุธภณฺฑานิ อปเนตฺวา เตน วุตฺตํ นิกฺขิปฺปาติ ฯ ปฏิจฺฉทนฺติ ตเมว ราชกกุธภณฺฑํ ฐปยิตฺวา ภณฺฑาคาริกสฺส หตฺเถ ทตฺวา ฯ ทายปสฺสสฺมินฺติ เอวํนามเก อุยฺยาเน ฯ อถ กาลํ อมญฺญถาติ อถ โส อิทานิ ปญฺหํ ปุจฺฉิตุํ กาโลติ ชานาติ ฯ ปาลิยํ ปน ยถากาลนฺติ ฯ อาคตสฺส กาลานุรูเปน ปญฺหปุจฺฉนํ อมญฺญถาติ อตฺโถ ฯ ปฏิปชฺชถาติ ปฏิปชฺชิ ฯ เปจฺจาติ ปฏิคนฺตฺวา ปรโลกสฺส วา นามเมตํ ตสฺมา ปรโลกนฺติ อตฺโถ ฯ มยาติ ภนฺเต มยา สุจริตธมฺโม อติกฺกนฺโต ปิตุฆาฏกมฺมํ กตํ ตํ เม อกฺขาหิ กํ คตึ ปิตุฆาฏกา คจฺฉนฺติ กตรสฺมึ นิรเย ปจฺจนฺตีติ ปุจฺฉติ ฯ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒๓๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สังกิจจชาดก”