ตตฺถ อุปฺปเถนาติ โจเรหิ ปริยุฏฺฐิตมคฺเคน ฯ มคฺคมนุสาสตีติ เขมมคฺคํ อกฺขาติ ฯ นาสฺส มคฺเคยฺย กณฺฏโกติ ตสฺส โอวาทกรสฺส ปุริสสฺส มคฺคโต มุขํ โจรกณฺฏโก น ปสฺเสยฺย ฯ โย ธมฺมนฺติ โย สุจริตธมฺมํ ฯ น โสติ โส ปุริโส นิรยาทิเภทํ ทุคฺคตึ น คจฺเฉยฺย ฯ อุปฺปถสทิโส หิ มหาราช อธมฺโม เขมมคฺคสทิโส สุจริตธมฺโม ฯ ตฺวํ ปน ปุพฺเพ ปิตรํ ฆาเฏตฺวา ราชา โหมีติ มยฺหํ กเถตฺวา มยา ปฏิพาหิโต มม วจนํ อกตฺวา ปิตรํ ฆาเฏตฺวา อิทานิ โสจสิ ปณฺฑิตานํ โอวาทํ อกโรนฺโต นาม โจรมคฺคปฏิปนฺนา วิย มหาพฺยสนํ ปาปุณาตีติ ฯ

เอวมสฺส โอวาทํ ทตฺวา มหาสตฺโต อุปริ ธมฺมํ เทเสนฺโต อาห

ธมฺโม ปโถ มหาราช อธมฺโม ปน อุปฺปโถ

อธมฺโม นิรยํ เนติ ธมฺโม ปาเปติ สุคตึ ฯ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒๓๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สังกิจจชาดก”