วิยคฺฆราชสฺส นิหีนชจฺโจ

สมานาสโน เทว กถํ ภเวยฺยาติ ฯ

ตตฺถ ธมฺมปาโลติ มหาสตฺโต ฯ ทินฺนาหนฺติ อหํ ชยธนํ ฉฑฺเฑตฺวา รญฺญา ทินฺโน ฯ ตสฺสชฺชหํ อตฺตสุขี วิเธยฺโยติ อชฺชโต ปฏฺฐาย ตีหมตฺตํ อหํ อิมินา อตฺตโน สุเขน อตฺตสุขี ตโต ปรํ ปน ตสฺส มาณวสฺสาหํ วิเธยฺโย ฯ โส หิ อิโต จตุตฺเถ ทิวเส เอกํเสน มํ อาทาย ยตฺถิจฺฉติ ตตฺถ คจฺฉติ ฯ อปริตฺตายาติ อหํ ตุมฺหากํ ปริตฺตานํ อกตฺวา กถํ คจฺเฉยฺยนฺติ ตุมฺเห อนุสาสิตุํ อาคโตสฺมิ ฯ ชนสณฺโฐติ มิตฺตพนฺธเนน มิตฺตชนสฺส สณฺฐานกโร ฯ ปุเร ปุราณนฺติ อิโต ปุพฺเพ ตุมฺเห กึ ปุราณการณํ อภิชานาถ ฯ อนุสาเสติ อนุสาสิ เอวํ ตุมฺเห รญฺญา ปุฏฺฐา อมฺหากํ ปิตา อิมญฺจิ มญฺจ โอวาทํ อทาสีติ กเถยฺยาถ ฯ สมานาสนา โหถาติ สเจ ปน ราชา โว มยา ทินฺนสฺส โอวาทสฺส กถิตกาเล เอถ ตุมฺเห อชฺช มยา สทฺธึ สมานาสนา โหถ ฯ โกนีธ รญฺโญ อพฺภุติโก มนุสฺโสติ อิธ ราชกูเล ตุมฺเหหิ อญฺโญ โก นุ รญฺโญ อพฺภุติโก มนุสฺโสติ อตฺตโน อาสเน นิสีทาเปยฺย ฯ ตมญฺชลินฺติ อถ ตุมฺเห อญฺชลึ กตฺวา ตํ ราชานํ เอวํ วเทยฺยาถ เทว เอวํ มา อวจ นหิ อมฺหากํ เอส ปเวณีธมฺโม วิยคฺฆราชสฺสาติ เกสรสีหสฺส ฯ นิหีนชจฺโจติ ชรสิงฺคาโล เทว กถํ สมานาสโน ภเวยฺย ฯ ยถาปิ สิงฺคาโล สีหสฺส สมานาสโน น โหติ ตเถว มยํ ตุมฺหากนฺติ ฯ

อิมํ ปนสฺส กถํ สุตฺวา ปุตฺตธีตโร จ ญาติสุหชฺชา จ ทาสกมฺมกรโปริสา จ เต สพฺเพ สกภาเวน สณฺฐาเรตุํ อสกฺโกนฺตา มหาวิรวึสุ ฯ มหาสตฺโต เต สญฺญาเปสิ ฯ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒,๓๓๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. วิธุรชาดก”