อลฺลญฺจ ปาณึ ทหเต ปุเนวํ

อสตี จ สาโส ปน มิตฺตทุพฺโภ

โส ธมฺมิโก โหหิ ชหสฺสุ อธมฺมนฺติ ฯ

ตตฺถ อสณฺฐตนฺติ เอกาหํ ทวิหมฺปิ เอกโต อวุฏฺฐปุพฺพํ ฯ โย อาสเนนาปีติ โย เอวรูปํ อาสนมตฺเตนาปิ นิมนฺเตยฺย ปเคว อนฺนปานาทีหิ ฯ ตสฺเสวาติ ตสฺส เอว ปุพฺพการิสฺส อตฺถํ ปุริโส กโรเตว ฯ ยาตานุยายีติ ปุพฺพการินา ยาตสฺส มคฺคสฺส อนุยายี ฯ ปฐมํ กโรนฺโต หิ ยายี นาม ปจฺฉา กโรนฺโต ปน อนุยายี นามาติ เอวํ ปณฺฑิตา กเถนฺติ อยํ เทวราช ปฐโม สาธุนรธมฺโม ฯ อลฺลญฺจ ปาณินฺติ ทรูภกํ อตฺตโน ภุญฺชนหตฺถเมว ทหนฺโต หิ มิตฺตทุพฺภี นาม โหติ ฯ อิติ อลฺลหตฺถสฺส อชฺฌาปนํ นาม อยํ ทุติโย สาธุนรธมฺโม ฯ น ตสฺสาติ ตสฺส สาขํ วา ปตฺตํ วา องฺกุรํ วา น ภินฺเทยฺย กึ การณา มิตฺตทุพฺโภ หิ ปาปโก อิติ ปริภุตฺตจฺฉายสฺส อเจตนสฺส รุกฺขสฺสาปิ ปาปํ กโรนฺโต มิตฺตทุพฺภี นาม โหติ กิมงฺคํ ปน มนุสฺสภูตสฺส ฯ เอวํ มิตฺเตสุ อทุพฺภนํ นาม อยํ ตติโย สาธุนรธมฺโม ฯ ทชฺชิตฺถิยาติ ทเทยฺย อิตฺถิยา ฯ สมฺมตายาติ อหเมวสฺสาปิ โย น อญฺโญ มมญฺเญว สา อิตฺถี อิจฺฉตีติ เอวํ สุฏฺฐุ สมฺมตาย ฯ ลทฺธา ขณนฺติ อติจารสฺส โอกาสํ ลภิตฺวา ฯ อสตีนนฺติ อสทฺธมฺเมน สมนฺนาคตานํ อิตฺถีนํ ฯ อิติ มาตุคามํ นิสฺสาย ปาปสฺส อกรณํ นาม อยํ จตุตฺโถ สาธุนรธมฺโม ฯ โส ธมฺมิโก โหหีติ โส ตฺวํ เทวราช อิเมหิ จตูหิ สาธุนรธมฺเมหิ ยุตฺโต ธมฺมิโก โหหีติ ฯ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒,๔๒๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. วิธุรชาดก”