อุทฺธํ อิโต คจฺฉสิ เทวโลกนฺติ ฯ

ตตฺถ โภคีติ โภคิโน นาคาติ อตฺโถ ฯ เตสูติ เตสุ ปุตฺตาทีสุ โภคีสุ วาจาย กมฺเมน จ นิจฺจํ อสมฺปทุฏฺโฐ ภว ฯ อนุปาลยาติ เอวํ ปุตฺตาทีสุเยว เสสสตฺเตสุ จ เมตฺตจิตฺตสํขาตํ อสมฺปโทสํ อนุรกฺข ฯ อุทฺธํ อิโตติ อิโต นาคภวนโต อุปริ เทวโลกํ คมิสฺสสิ เมตฺตจิตฺตํ หิ ทานโต อติเรกตรํ ปุญฺญนฺติ ฯ

เอวํ นาคราชา มหาสตฺตสฺส ธมฺมกถํ สุตฺวา ตุฏฺฐจิตฺโต น สกฺกา ปณฺฑิเตน พหิ ปปญฺจํ กาตุํ ตํ วิมลาย ทสฺเสตฺวา สุภาสิตํ สาเวตฺวา โทหฬํ ปฏิปฺปสฺสมฺเภตฺวา ธนญฺชยราชานํ โตเสตุํ ปณฺฑิตํ เปเสตุํ วฏฺฏตีติ จินฺเตตฺวา คาถามาห

อทฺธา หิ โส โสจติ ราชเสฏฺโฐ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒,๔๖๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. วิธุรชาดก”