ตโต รตฺยา วิวสเน สุริยสฺสุคฺคมนํ ปติ

สมคฺคา สิวิโย หุตฺวา รฏฺฐา ปพฺพชยนฺตุ ตนฺติ ฯ

ตตฺถ วสตูติ โส ปุตฺตทารสฺส โอวาทํ ททมาโน วสตุ เอกรตฺติมสฺส โอกาสํ เทถาติ วทติ ฯ

เต เอกรตฺติมตฺตํ วสตูติ รญฺโญ วจนํ สมฺปฏิจฉึสุ ฯ อถ เน นาคเร ราชา อุยฺโยเชตฺวา ปุตฺตสฺส สาสนํ เปเสนฺโต กตฺตารํ อามนฺเตตฺวา ตสฺส สนฺติกํ เปเสสิ ฯ โส สาธูติ สมฺปฏิจฺฉิตฺวา เวสฺสนฺตรสฺส นิเวสนํ คนฺตฺวา ตํ ปวุตฺตึ อาโรเจสิ ฯ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒,๕๖๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มหาเวสสันตรชาดก”