ตํ สุตฺวา กตฺตา สาธุ เทว นาครานํ ราชูนญฺจ ตํ วกฺขามีติ วตฺวา ปกฺกามิ ฯ มหาสตฺโต ตํ อุยฺโยเชตฺวา มหาเสนาคุตฺตํ ปกฺโกสาเปตฺวา อหํ เสฺว สตฺตสตกมหาทานํ ทสฺสามิ สตฺตหตฺถิสตานิ สตฺตอสฺสสตานิ สตฺตรถสตานิ สตฺตอิตฺถีสตานิ สตฺตเธนุสตานิ สตฺตทาสสตานิ สตฺตทาสีสตานิ ปฏิยาเทหิ นานปฺปการานิ จ อนฺนปานาทีนิ อนฺตมโส สุรํปิ อทาตพฺพยุตฺตกํ สพฺพํ ตํ อุปฏฺฐเปหีติ สตฺตสตกมหาทานํ วิจาเรตฺวา อมจฺเจ อุยฺโยเชตฺวา เอกโกว มทฺทิยา วสนฏฺฐานํ คนฺตฺวา สิริสยนปิฏฺเฐ นิสีทิตฺวา ตาย สทฺธึ กถํ ปวตฺเตสิ ฯ

ตมตฺถํ ปกาเสนฺโต สตฺถา อาห

อามนฺตยิตฺถ ราชา นํ มทฺทึ สพฺพงฺคโสภนํ

ยํ เต กิญฺจิ มยา ทินฺนํ ธนธญฺญญฺจ วิชฺชติ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒,๕๗๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มหาเวสสันตรชาดก”