เอวญฺจ ปน วตฺวา มหาสตฺโต อเนกปริยาเยน ยาจิโตปิ รชฺชํ น อิจฺฉิ ฯ อถสฺส เต เจตราชาโน มหนฺตํ สกฺการํ กรึสุ ฯ โส อนฺโตนครํ ปวิสิตุํ น อิจฺฉติ ฯ อถ นํ สาลเมว อลงฺกริตฺวา สาณิยา ปริกฺเขปํ กตฺวา มหาสยนํ ปญฺญาเปตฺวา สพฺเพ ราชาโน อารกฺขํ กตฺวา ปริวารยึสุ ฯ โส เอกรตฺตํ วสิตฺวา เตหิ สํคหิตารกฺโข สาลายํ สยิตฺวา ปุน ทิวเส ปาโตว นหาตฺวา นานคฺครสโภชนํ ภุญฺชิตฺวา เตหิ ราชูหิ ปริวุโต สาลาโต นิกฺขมิ ฯ เต สฏฺฐีสหสฺสา ขตฺติยา เตน สทฺธึ ปณฺณรสโยชนมคฺคํ คนฺตฺวา วนทฺวาเร ฐตฺวา ปุรโต ปณฺณรสโยชนมคฺคํ อาจิกฺขนฺตา อาหํสุ

ตคฺฆ เต มยมกฺขาม ยถาปิ กุสลา ตถา

ราชิสี ยตฺถ สมฺมนฺติ อาหุตคฺคี สมาหิตา

เอส เสโล มหาราช ปพฺพโต คนฺธมาทโน

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒,๗๐๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มหาเวสสันตรชาดก”