สา จ ตํ น อิจฺฉติ ฯ โส ปภาวติยา คตาย โสกปฺปตฺโต อโหสิ ฯ นานปฺปกาเรหิ ปริจาริกาย ปริจาริยมาโนปิ ตํ เสสิตฺถิโย โอโลกาเปตุํปิ น สกฺขึสุ ฯ ปภาวตีรหิตสฺส จสฺส สกลํปิ นิเวสนํ ตุจฺฉํ วิย ขายติ ฯ โส อิทานิ สาคลนครํ ปตฺตา ภวิสฺสตีติ ปจฺจูสสมเย มาตุ สนฺติกํ คนฺตฺวา อมฺม อหํ ปภาวตึ อาเนสฺสามิ ตุมฺเห รชฺชํ อนุสาสถาติ วทนฺโต ปฐมํ คาถมาห

อิทนฺเต รฏฺฐํ สธนํ สโยคฺคํ

สกายุรํ สพฺพกามูปปนฺนํ

อิทนฺเต รฏฺฐํ อนุสาส อมฺม

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒๗๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. กุสชาดก”