ตสฺสตฺโถ มหาราช ตฺวํ ภตฺตการโก หุตฺวา อุชุเกน จิตฺเตน โยปิ เต สีสํ ภินฺเทยฺย ตสฺสเปตํ กมฺมํ น กโรสิ อนุชุภูเตน ปน จิตฺเตน มมตฺถาย เอกํ มหนฺตํ กาชํ หรนฺโต ทิวา จ รตฺโต จ นิสีถกาเล จ มหนฺตํ ทุกฺขํ อนุภวิสฺสสิ กินฺเต เตน ทุกฺเขน อนุภูเตน ตฺวํ อตฺตโน นครํ กุสาวติเมว ปฏิคจฺฉ อญฺญํ อตฺตนา สทิสํ อติรสกปูวสณฺฐานมุขึ ยกฺขินึ อคฺคมเหสึ กตฺวา รชฺชํ กาเรหิ ฯ น อิจฺฉามิ ทุพฺพณฺณมหํ วสนฺตนฺติ อหํ ปน ตํ ทุพฺพณฺณํ ทุสฺสณฺฐิตํ อิธ วสนฺตํ น อิจฺฉามีติ ฯ

โส ปภาวติยา เม สนฺติกา กถา ลทฺธาติ ตุฏฺฐจิตฺโต ติสฺโส คาถาโย อภาสิ

นาหํ คจฺฉามิ อิโต กุสาวตึ

ปภาวตี วณฺณปโลภิโต ตว