ตตฺถ ทารเกวาติ อลํ มยฺหํ อญฺเญน ธเนน อหํ อิเม ทารเกว อตฺตโน พฺราหฺมณิยา ปริจาริเก เนสฺสามีติ ฯ

ตนฺตสฺส ผรุสวจนํ สุตฺวา ทารกา ภีตา ปิฏฺฐิปณฺณสาลํ คนฺตฺวา ตโตปิ ปลายิตฺวา คุมฺพคหเน นิลียิตฺวา ตตฺราปิ ชูชเกนาคนฺตฺวา คหิตํ วิย อตฺตานํ สมฺปสฺสมานา กมฺปมานา กตฺถจิ สณฺฐาเรตุํ อสมตฺถา อิโต จิโต จ ปธาวิตฺวา ยาว จตุรสฺสโปกฺขรณีตีรํ คนฺตฺวา ทฬฺหํ วากจีรํ นิวาเสตฺวา ภีตา อุทกํ โอรุยฺห โปกฺขรณปตฺตํ สีเส ฐเปตฺวา อุทเกน ปฏิจฺฉนฺนา หุตฺวา อฏฺฐํสุ ฯ

ตมตฺถํ ปกาเสนฺโต สตฺถา อาห

ตโต กุมารา พฺยตฺถิตา สุตฺวา ลุทฺทสฺส ภาสิตํ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒,๘๔๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มหาเวสสันตรชาดก”