หทยํ เมภิสิญฺเจถ กโรถ วจนํ มม

ยานนาวาว เม โหถ อจลา ภวสาครา

ชาติปารํ ตริสฺสามิ สนฺตาเรสฺสํ สเทวกนฺติ ฯ

กุมาโร ปิตุ กถํ สุตฺวา เอวํ จินฺเตสิ อยํ พฺราหฺมโณ มํ ยถารุจึ กโรตุ ปิตรา สทฺธึ เทฺว กถา น กเถสฺสามีติ สีสํ นีหริตฺวา โปกฺขรปตฺตานิ วิยูหิตฺวา อุทกา อุตฺตริตฺวา มหาสตฺตสฺส ทกฺขิณปาเท นิปติตฺวา โคปฺปกสนฺธึ ทฬฺหํ คเหตฺวา ปโรทิ ฯ อถ นํ มหาสตฺโต อาห ตาต ภคินี เต กุหินฺติ ฯ ตาต อิเม สตฺตานาม ภเย อุปฺปนฺเน อตฺตานเมว รกฺขนฺตีติ ฯ อถ มหาสตฺโต ปุตฺเตหิ เม กติกา กตา ภวิสฺสตีติ ญตฺวา เอหิ อมฺม กณฺเหติ ปกฺโกสิตฺวา คาถมาห

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒,๘๔๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มหาเวสสันตรชาดก”