ตตฺถ น หาสิโตติ น ชลิโต ฯ อิทํ วุตฺตํ โหติ สามิ ตฺวํ ปุพฺเพ กฏฺฐานิ ภินฺทสิ อุทกํ อาหริตฺวา ฐเปสิ องฺคารกปลฺเล อคฺคึ กโรสิ อชฺช เอเตสุ เอกํปิ อกตฺวา กินฺนุ มนฺโทว ฌายสิ ตว กิริยา มยฺหํ น รุจฺจติ ฯ ปิโย ปิเยนาติ เวสฺสนฺตโร มยฺหํ ปิโย อิโต เม ปิยตโร นตฺถิ อิมินา เม ปิเยน สงฺคมฺม สมฺมาคนฺตฺวา ปุพฺเพ สโมหํ พฺยปหญฺญติ ทุกฺขํ วิคจฺฉติ อชฺช ปน เม อิมํ ปสฺสนฺติยาปิ โสโก น วิคจฺฉติ กินฺนุ โข การณนฺติ ฯ ตฺยชฺชาติ โหตุ ทิฏฺฐํ เม การณํ เต อชฺช ปุตฺเต น ปสฺสามิ เตน เม อิมํ ปสฺสนฺติยาปิ โสโก น วิคจฺฉตีติ ฯ

ตาย เอวํ วุตฺเตปิ มหาสตฺโต ตุณฺหีภูโตว นิสีทิ ฯ สา ตสฺมึ อกเถนฺเต โสกสลฺลสมปฺปิตา ปหตกุกฺกุฏี วิย กมฺปมานา ปุน ปฐมํ วิจรณฏฺฐานานิ วิจริตฺวา มหาสตฺตสฺส สนฺติกํ ปจฺจาคนฺตฺวา อาห

น โข โน เทว ปสฺสามิ เยน เต นีหฏา มตา

กาโกลาปิ น วสฺสนฺติ มตา เม นูน ทารกา

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒,๙๓๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มหาเวสสันตรชาดก”