จชฺชมาโน น จินฺเตสึ โพธิยาเยว การณา

น เม เทสฺสา อุโภ ปุตฺตา มทฺที เทวี นอปฺปิยา

สพฺพญฺญุตํ ปิยํ มยฺหํ ตสฺมา ปิเย อทาสหนฺติ ฯ

ตตฺถ สมกมฺปถาติ ปฐวี อุทกปริยนฺตํ กตฺวา กมฺปิตฺถ ฯ เนวสฺส มทฺที ภกุฏีติ ภิกฺขเว ตสฺมึ ขเณ มทฺทิยา มหลฺลกพฺราหฺมณสฺส มํ ราชา เทตีติ โกธวเสน มุเข ภกุฏีปิ นาโหสิ ฯ น สนฺธียติ น โรทตีติ สามิกิมํ โอโลเกสีติ เนว มงฺกุ อโหสิ น อกฺขีนิ ปูเรตฺวา โรทติ ฯ อถ โช ตุณฺหิยา หุตฺวา มาทิสํ อิตฺถีรตนํ ททมาโน น นิกฺการณา ทสฺสติ ฯ เอโสว ยํ วรํ ชานาตีติ ผุลฺลปทุมวณฺณํ อสฺส มุขํ เปกฺขเตว โอโลกิยมานา ฐิตาติ อตฺโถ ฯ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒,๙๕๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มหาเวสสันตรชาดก”