ตตฺถ วุตฺตตฺตมคฺคินาติ อุตฺตตฺตํ อคฺคินา ฯ สีหา วิลาว นิกฺขนฺตาติ สุวณฺณคุหาโตว นิกฺขนฺตสีโห วิย ฯ

เอวํ ราชา ตีหิ คาถาหิ กุมาเร วณฺเณตฺวา เอกํ อมจฺจํ พฺยตฺตํ สุสิกฺขิตํ อาณาเปสิ คจฺฉ ตฺวํ พฺราหฺมณํ ทฺวีหิ ทารเกหิ สทฺธึ อาเนหีติ ฯ โส ตํ สุตฺวา อุฏฺฐาย เวเคน คนฺตฺวา พฺราหฺมถํ ทวีหิ ทารเกหิ สทฺธึ อาเนตฺวา รญฺโญ ทสฺเสสิ ฯ อถ ราชา พฺราหฺมณํ ปุจฺฉนฺโต อาห

กุโต นุ ตฺวํ ภารทฺวาช อิเม อาเนสิ ทารเก

อชฺช รฏฺฐมนุปฺป กุโต อาคจฺฉสิ พฺราหฺมณาติ ฯ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒,๙๗๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มหาเวสสันตรชาดก”