ปภาวตี ตสฺสา วจนํ สุตฺวา ขุชฺเช อติวิย คชฺชสิ หตฺเถน ปาปุณนฺตี สสฺสามิกภาวนฺเต ชานาเปสฺสามีติ ขุชฺชํ ตชฺเชสิ ฯ สาปิ ตํ อหํ ตํ รกฺขมานา ปิตุโน เต กุสราชสฺส อาคตภาวํ นาโรเจสึ โหตุ อชฺช รญฺโญ อาโรเจสฺสามีติ มหนฺเตน สทฺเทน ภายาเปสิ ฯ สาปิ โกจิเทว สุเณยฺยาติ ขุชฺชํ สญฺญาเปสิ ฯ

อถ โพธิสตฺโตปิ ตํ ปสฺสิตุํ อลภนฺโต สตฺต มาเส ทุพฺโภชเนน ทุกฺขเสยฺยาย กิลมนฺโต จินฺเตสิ โก เม เอตาย อตฺโถ สตฺต มาเส วสนฺโต ตํ ปสฺสิตุํ น ลภามิ อติวิย กกฺขลา สาหสิกา คนฺตฺวา มาตาปิตโร ปสฺสิสฺสามีติ ฯ ตสฺมึ ขเณ สกฺโก อาวชฺเชนฺโต ตสฺส อุกฺกณฺฐิตภาวํ ญตฺวา ราชา สตฺต มาเส ปภาวตึ ทฏฺฐุํ น ลภติ ลภนาการมสฺส กริสฺสามีติ มทฺทรญฺโญ ทูเต กตฺวา สตฺตนฺนํ ราชูนํ ทูตํ ปาเหนฺโต ปภาวตี กุสราชํ ฉฑฺเฑตฺวา อาคตา อาคจฺฉนฺตุ ปภาวตึ คณฺหนฺตูติ เอเกกสฺส วิสุํ วิสุํ สาสนํ ปหิณิ ฯ เต มหาปริวาเรน อาคนฺตฺวา นครํ ปตฺวา อญฺญมญฺญสฺส อาคตการณํ น ชานนฺติ ฯ เต ตฺวํ กสฺมา อาคโต ตฺวํ กสฺมา อาคโตสีติ ปุจฺฉิตฺวา ตมตฺถํ ญตฺวา ตํ กุชฺฌิตฺวา เอกํ กิร ธีตรํ สตฺตนฺนํ ทสฺสติ ปสฺสถสฺส อนาจารํ อุปฺผณฺเฑติ โน คณฺหาม นนฺติ สพฺเพปิ อมฺหากํ ปภาวตึ เทตุ ยุทฺธํ วาติ สาสนานิ ปหิณิตฺวา นครํ ปริวารยึสุ ฯ มทฺทราชา สาสนํ สุตฺวา ภีตตสิโต อมจฺเจ อามนฺเตตฺวา กึ กโรมาติ ปุจฺฉิ ฯ อถ นํ อมจฺจา เทว สตฺตปิ ราชาโน ปภาวตึ นิสฺสาย อาคตา สเจ น ทสฺสติ ปาการํ ภินฺทิตฺวา นครํ ปวิสิตฺวา ชีวิตกฺขยํ ปาเปตฺวา ตํ คณฺหิสฺสามาติ วทนฺติ ปากาเร อภินฺทนฺเตเยว เตสํ ปภาวตึ เปเสสฺสามาติ วตฺวา อิมํ คาถมาหํสุ

เอเต นาคา อุปถทฺธา สพฺเพ ติฏฺฐนฺติ วมฺมิกา

สูรา มทฺทนฺติ ปาการํ อาเนเตตํ ปภาวตินฺติ ฯ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๓๐๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. กุสชาดก”