สา มทฺที นาคมารุหิ นาติวุฑฺฒํว กุญฺชรํ

สตฺติกฺขมํ สรกฺขมํ อีสาทนฺตํ อุรุฬฺหวนฺติ ฯ

ตตฺถ ตสฺสา จาติ ภิกฺขเว ตสฺสา จ มทฺทิยา สพฺพาลงฺการ ปฏิมณฺฑิตํ กตฺวา นาติวุฑฺฒํ ตรุณํ มชฺฌิมวยํ สตฺติสรปหารกฺขมํ เอกํ ตรุณหตฺถึ อุปเนสุํ ฯ นาคมารุหีติ หตฺถิปิฏฺฐึ อภิรุหิ ฯ

อิติ เต อุโภปิ มหนฺเตน ยเสน ขนฺธาวารํ อคมํสุ ฯ สญฺชยราชาปิ ทฺวาทสหิ อกฺโขภิณีหิ สทฺธึ มาสมตฺตํ ปพฺพตกีฬญฺจ วนกีฬญฺจ กีฬิ ฯ มหาสตฺตสฺส เตเชน ตาว มหนฺเต อรญฺเญ โกจิ พาฬมิโค วา ปกฺขี วา น กิญฺจิ สตฺตํ วิเหเฐติ ฯ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๓,๐๖๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มหาเวสสันตรชาดก”