สตฺตูนํ คณฺหนํ นาม มยฺหํ ภาโร คจฺฉ ตฺวํ นหาตฺวา อลงฺกริตฺวา ปาสาทํ อภิรุหาติ ตํ อุยฺโยเชสิ ฯ มทฺทราชาปิสฺส ปริหารกรณตฺถํ อมจฺเจ ปหิณิ ฯ เต ตสฺส มหานสทฺวาเรเยว สาณึ ปริกฺขิปิตฺวา กปฺปเก อุปฏฺฐเปสุํ ฯ โส กตมสฺสุกมฺโม สีสนหาโต สพฺพาลงฺการปฏิมณฺฑิโต อมจฺเจหิ ปริวุโต ปาสาทํ อภิรุยฺห ทิสา วิทิสา โอโลเกตฺวา อปฺโปเฐติ ฯ โอโลกิโตโลกิตฏฺฐานํ กมฺปิตฺถ ฯ โส อิทานิ เม ปรกฺกมํ ปสฺสถาติ อาห ฯ

ตมตฺถํ ปกาเสนฺโต สตฺถา อาห

ตญฺจ ตตฺถ อุทิกฺขึสุ รญฺโญ มทฺทสฺส ถีปุเร

วิชมฺภมานํ สีหํว อปฺโปเฐนฺตํ ทิคุณํ ภุชนฺติ ฯ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๓๓๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. กุสชาดก”