ตตฺถ ตโต จาติ ภิกฺขเว เอวํ วตฺวา ตโต โส ราชา เอกสตขตฺติเย คเหตฺวา มหติยา เสนาย ปริวุโต นนฺทปณฺฑิตํ ปุรโต กตฺวา นครา นิกฺขมิ ฯ จตุรงฺคินีติ จตุรงฺคินิยา เสนาย อคมาสิ ฯ อนฺตรามคฺเค วตฺตมาโนปิ อวสฺสํ คามิตาย เอวํ วุตฺโต ฯ จตุวีสติอกฺโขภินิสงฺเขน เสนพลกาเยน สทฺธึ มคฺคํ ปฏิปนฺโน ตสฺส นนฺทปณฺฑิโต อิทฺธานุภาเวน อฏฺฐุสภวิตฺถตํ มคฺคํ สมํ มาเปตฺวา อากาเสเยว จมฺมํ ปตฺถริตฺวา ตตฺถ ปลฺลงฺเกน นิสีทิตฺวา เสนาย ปริวุโต อลงฺกตหตฺถิกฺขนฺเธ นิสีทิตฺวา คจฺฉนฺเตน รญฺญา สทฺธึ ธมฺมยุตฺตํ กถํ กเถนฺโต สีตุณฺหาทิปริสฺสเย วาเรนฺโต อคมาสิ ฯ

อถสฺส อสฺสมํ สมฺปาปุณทิวเส โสณปณฺฑิโต มม กนิฏฺฐสฺส อติเรกสตฺตมาสาธิกานิ สตฺตวสฺสานิ นิกฺขมนฺตสฺสาติ อาวชฺเชตฺวา กหนฺนุ โข โส เอตรหีติ ทิพฺเพน จกฺขุนา โอโลเกนฺโต จตุวีสติยา อกฺโขภินิปริวาเรหิ สทฺธึ เอกสตราชาโน คเหตฺวา มญฺเญว ขมาเปตุํ อาคจฺฉตีติ ทิสฺวา จินฺเตสิ อิเมหิ ราชูหิ เจว ปริสาหิ จ มม กนิฏฺฐสฺส พหูนิ ปาฏิหาริยานิ ทิฏฺฐานิ มมานุภาวํ อชานิตฺวา อยํ กูฏชฏิโล อตฺตโน ปมาณํ น ชานาติ อมฺหากํ อยฺเยน สทฺธึ ปโยเชตีติ มํ วมฺเภนฺตา กเถนฺตา อวีจิปรายนา ภเวยฺยุํ อหํ อิทฺธิปาฏิหาริยํ เนสํ ทสฺเสสฺสามีติ ฯ โส จตุรงฺคุลมตฺเต อํสํ อสํผุสนฺตํ อากาเส กาชํ ฐเปตฺวา อโนตตฺตโต อุทกํ อาหริตุํ รญฺโญ อวิทูเร อากาเสน ปายาสิ ฯ นนฺทปณฺฑิโต ตํ อาคจฺฉนฺตํ ทิสฺวา อตฺตานํ ทสฺเสตุํ อวิสหนฺโต นิสินฺนฏฺฐาเนเยว อนฺตรธายิตฺวา ปลายิตฺวา หิมวนฺตํ ปาวิสิ ฯ มโนชราชา ตํ รมณีเยน อิสิเวเสน ตถา อาคจฺฉนฺตํ ทิสฺวา คาถมาห

กสฺส กาทมฺพโย กาโช เวหาสํ จตุรงฺคุลํ

อํสํ อสํผุสํ เอติ อุทกาหารสฺส คจฺฉโตติ ฯ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๓๖๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. โสณนันทชาดก”