ปิตุ จ นนฺโท สุปฺปิโย ยํ นนฺโท นปฺปวเส ฆรํ

ลภตุ ตาต นนฺโท ตํ มํ นนฺโท อุปติฏฺฐตูติ ฯ

ตตฺถ มาลุเตริตนฺติ ยถา วาตาหตํ อสฺสตฺถสฺส ปลฺลวํ กมฺปติ เอวํ จิรสฺสํ นนฺทํ ทิสฺวาน อชฺช มม หทยํ กมฺปตีติ วทติ ฯ สุตฺตาติ ตาต โสณ ยทา อหํ สุตฺตาปิ สุปิเน นนฺทํ อาคตํ ปสฺสามิ ตทาปิ อุทคฺคา โหมีติ ฯ ภตฺตุ จาติ สามิกสฺส จ เม มยฺหญฺจ ปิโย ฯ นนฺโท โน ปาวิสี ฆรนฺติ ตาต ปุตฺโต โน นนฺโท ปณฺณสาลํ ปวิสตุ ฯ ยนฺติ ยสฺมา ปิตุปิ สุฏฺฐุ ปิโย ตสฺมา ปุน อิมมฺหา ฆรา นปฺปวเสยฺย ฯ นนฺโท ตนฺติ ตาต นนฺโท ยํ อิจฺฉติ ตํ ลภตุ ฯ มํ นนฺโทติ ตาต โสณ ตว ปิตรํ ตฺวํ อุปฏฺฐหิ นนฺโท มํ อุปฏฺฐหตูติ ฯ

อถ มหาสตฺโต เอวํ โหตูติ มาตุ วจนํ สมฺปฏิจฺฉิตฺวา นนฺท ตยา เชฏฺฐกโกฏฺฐาโส ลทฺโธ มาตา นาม อติคุณการิกา ตํ อปฺปมตฺโต หุตฺวา ปฏิชคฺเคยฺยาสีติ โอวทิตฺวา มาตุ คุณํ ปกาเสนฺโต เทฺว คาถา อภาสิ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๔๐๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. โสณนันทชาดก”