ปฏิเวเทถ มํ รญฺโญ ธตรฏฺฐายมาคโตติ ฯ

ตตฺถ ปฏิเวเทถ มนฺติ เขมโก อาคโตติ เอวํ มํ รญฺโญ นิเวเทถ ฯ ธตรฏฺฐายนฺติ อยํ ธตรฏฺโฐ อาคโตติ ปฏิเวเทถาติ อตฺโถ ฯ

โทวาริโก คนฺตฺวา ปฏิเวเทสิ ฯ ราชา สญฺชาตโสมนสฺโส ขิปฺปํ อาคจฺฉตูติ วตฺวา อมจฺจคณปริวุโต สมุสฺสิตเสตจฺฉตฺเต ราชปลฺลงฺเก นิสินฺโน เขมกํ หํสราชานํ อาทาย มหาตลํ อภิรุหนฺตํ ทิสฺวา สุวณฺณวณฺเณ หํเส โอโลเกตฺวา สมฺปุณฺโณ เม มโนรโถติ ตสฺส กตฺตพฺพํ กิจฺจํ อมจฺเจ อาณาเปสิ ฯ

ตมตฺถํ ปกาเสนฺโต สตฺถา อาห

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๕๑๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มหาหังสชาดก”