กินฺนุ ตุยฺหํ อสจฺจสฺส อนริยสฺส กริสฺสติ

มุสาวาทิสฺส ลุทฺทสฺส ภณิตํปิ สุภาสิตนฺติ ฯ

ตตฺถ อภิสฺสเรนาติ อารกฺขปริวาเรน ฯ อตฺโถติ เอเตน มม กิจฺจํ นตฺถิ กสฺมา ยสฺมา อปเถน ตุมฺหาทิสานํ อมคฺเคน ปถํ มาเปตฺวา ยาม อากาสจาริโน มยนฺติ ฯ ปณฺฑิตาตฺยมฺหาติ ปณฺฑิตาติ ตยา สุตมฺหา เตเนว การเณน อมฺหากํ สนฺติกา ธมฺมํ โสตุกาโม กิร โน คณฺหาเปสิ ฯ สจฺเจ จสฺสูติ สเจ ปน ตฺวํ สจฺเจ ปติฏฺฐิโต อสฺสุ อตฺถวตึ การณนิสฺสิตํ วาจํ ภาเสยฺยาม ฯ อสจฺจสฺสาติ วจีสจฺจรหิตสฺส ตว สุภาสิตํ มุณฺฑสฺส ทนฺตสุจิ วิย กึ กริสฺสติ ฯ

ตํ สุตฺวา ราชา กสฺมา มํ มุสาวาที อนริโยติ วทสิ กึ มยา กตนฺติ อาห ฯ อถ นํ สุมุโข เตนหิ มหาราช สุโณหีติ วตฺวา อาห

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๕๒๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มหาหังสชาดก”