ตถาหิ มยฺหํ อวโลกยนฺตี

อุมฺมตฺตกํ อุมฺมาทนฺตี อกาสีติ ฯ

ตตฺถ มตฺยา จ เปตฺยา จาติ มาตรา จ ปิตรา จ ฯ มยฺหนฺติ อุปโยคตฺเถ สมฺปทานํ ฯ อวโลกยนฺตีติ มยา อวโลกิตา สยํปิ มํ อวโลเกนฺตี มํ อุมฺมตฺตกํ อกาสีติ อตฺโถ ฯ

สาปิสฺส กมฺปิตภาวํ ญตฺวา วาตปานํ ถเกตฺวา สิริคพฺภเมว อคมาสิ ฯ รญฺโญปิ ตสฺสา ทิฏฺฐกาลโต ปฏฺฐาย นครปทกฺขิณกรเณ จิตฺตเมว นาโหสิ ฯ โส สารถึ อามนฺเตตฺวา สมฺม สุนนฺท รถํ นิวตฺเตหิ อยํ ฉโณ อมฺหากํ นานุจฺฉวิโก อภิปารกเสนาปติสฺสานุจฺฉวิโก รชฺชํปิ ตสฺเสวานุจฺฉวิกนฺติ รถํ นิวตฺตาเปตฺวา ปาสาทํ อภิรุยฺห สิริสยเน นิปชฺชิตฺวา วิปฺปลปนฺโต อาห

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๗๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อุมมาทันตีชาดก”