ตเมว สกจฺจ นิสามยามิ

น หิ ตาต ธมฺเมสุ มมตฺถิ ติตฺตีติ ฯ

ตตฺถ โวติ นิปาตมตฺตํ ฯ สนฺโตติ เอเตว มํ ภเชยฺยุนฺติ อิจฺฉามิ ฯ สวนฺตีหีติ นทีหิ ฯ สกสฺสาติ ติฏฺฐตุ นนฺทพฺราหฺมโณ ยทา อหํ อตฺตโน ทาสสฺสาปิ สุโณมิ ฯ

เอวญฺจ ปน วตฺวา มา มํ ตาต ธนสฺส เหตุ ปริภาสสิ อหํ ธมฺมํ สุตฺวา อาคมิสฺสามีติ สปถํ กตฺวา อาคโต อิทานาหํ โปริสาทสฺส สนฺติกํ คมิสฺสามิ อิทํ โว รชฺชํ คณฺหถาติ รชฺชํ นิยฺยาเทนฺโต คาถมาห

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๘๔๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มหาสุตโสมชาดก”