น ชาตุ ทุพฺเภถ อิมสฺส รญฺโญ

สจฺจปฺปฏิญฺญํ เม ปฏิสุณาถาติ ฯ

ตตฺถ กมฺมาสปาเทนาติ อิทํ มหาสตฺโต อุโภปิ คนฺตฺวา ปโมจยามาติ สมฺปฏิจฺฉิตฺวา ขตฺติยา นาม มานถทฺธา มุตฺตมตฺตาว อิมินา วิเหฐิตมฺหาติ โปริสาทํ โปเถยฺยุํปิ หเนยฺยุํปิ น โข ปเนส เตสุ ทุพฺภิสฺสติ อหํ เอกโกว คนฺตฺวา ปฏิญฺญํ ตาว เนสํ คณฺหิสฺสามีติ จินฺเตตฺวา ตตฺถ คนฺตฺวา เต ขตฺติเย หตฺถตเลสุ อาวุณิตฺวา โปริสาเทน อคฺคปาทงฺคุลีสุ ภูมึ ผุสมานาสุ รุกฺขสาขาสุ โอลคฺคิเต วาตปฺปหรณกาเล นาคทนฺเตสุ โอลคฺคิตกรณฺฑกทามานิ วิย สํปริวตฺตนฺเต อทฺทส ฯ เตปิ ตํ ทิสฺวา อิทานิมฺหา อโรคาติ เอกปฺปหาเรเนว มหาวิรวํ วิรวึสุ ฯ อถ เต มหาสตฺโต มา ภายิตฺถาติ อสฺสาเสตฺวา โปริสาทโต ตุมฺหากํ อภยํ ปฏิคฺคหิตํ ตุมฺเห ปน เม วจนํ กโรถาติ วตฺวา เอวมาห ฯ ตตฺถ น ชาตูติ เอกํเสน น จ ทุพฺเภถ ฯ

เต อาหํสุ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๙๑๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มหาสุตโสมชาดก”