อถ นํ สารถิ อาห

อกฺเขยฺยนฺเต อหํ อยฺเย ทชฺชาสิ อภยํ มม

ยํ เม สุตํ วา ทิฏฺฐํ วา ราชปุตฺตสฺส สนฺติเกติ ฯ

ตตฺถ ทชฺชาสีติ สเจ อภยํ ทเทยฺยาสิ ฯ อิทํ โส สจาหํ ตว ปุตฺโต เนว มูโค น ปกฺโข น พธิโร มธุรกโถ ธมฺมกถิโกติ วกฺขามิ อถ กสฺมา ตํ มม ปุตฺตํ อคฺคเหตฺวา อาคโตสีติ ราชา เม กุทฺโธ ราชทณฺฑํปิ กเรยฺย อภยํ ตาว ยาจามีติ จินฺเตตฺวา อาห

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๙๗๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. เตมิยชาดก”