Saṃkiccajātakaṃ

disvā nisinnaṃ rājānanti idaṃ satthā jīvakambavane viharanto ajātasattussa pitughāṭakammaṃ ārabbha kathesi.

So hi devadattaṃ nissāya tassa vacanena pitaraṃ ghāṭāpetvā devadattassa saṅghabhedāvasāne bhinnaparisassa roge uppanne tathāgataṃ khamāpessāmīti mañcasivikāya sāvatthiṃ gacchantassa jetavanadvāre paṭhaviṃ paviṭṭhabhāvaṃ sutvā devadatto sammāsambuddhassa paṭipakkho hutvā paṭhaviṃ pavisitvā avīciparāyano jāto mayāpi taṃ nissāya pitā dhammiko dhammarājā ghāṭito ahaṃpi nukho paṭhaviṃ pavisissāmīti Bhīto rajjasiriyā cittassādaṃ na labhi thokaṃ niddāyissāmīti niddaṃ upagatamattova navayojanabahalāya ayapaṭhaviyaṃ pātetvā ayasūlehi koṭṭiyamāno viya sunakhehi luñcitvā khajjamāno viya bheravaravena viravanto uṭṭhāti.

Athekadivasaṃ komudiyā cātumāsiniyā amaccagaṇaparivuto attano yasaṃ olokento mama pitu yaso ito mahantataro tathārūpaṃ nāmāhaṃ dhammarājānaṃ devadattaṃ nissāya ghāṭesinti cintesi. Tassevaṃ cintentasseva kāye dāho uppajji sakalasarīraṃ sedatintaṃ hoti. Tato ko nukho me imaṃ bhayaṃ vinodetuṃ sakkhissatīti cintetvā ṭhapetvā dasabalaṃ añño natthīti ñatvā ahaṃ tathāgatassa mahāparādho ko nukho maṃ netvā dassessatīti cintento na añño koci aññatra jīvikāti sallakkhetvā tassa gahetvā gamanūpāyaṃ karonto ramaṇīyā vata bho dosinā rattīti udānaṃ udānetvā kinnukhvajja samaṇaṃ vā brāhmaṇaṃ vā payirupāseyyāmāti vatvā pūraṇasāvakādīhi pūraṇādīnaṃ guṇe kathite tesaṃ vacanaṃ anādayitvā jīvakaṃ paṭipucchitvā tena tathāgatassa guṇaṃ kathetvā taṃ devo bhagavantaṃ payirupāsatīti vutto hatthinā yānāni kappāpetvā jīvakambavanaṃ gantvā taṃ tathāgataṃ upasaṅkamitvā vanditvā tathāgatena katapaṭisanthāro sandiṭṭhikaṃ sāmaññaphalaṃ pucchitvā tathāgatassa madhuraṃ sāmaññaphaladhammadesanaṃ sutvā suttapariyosāne upāsakattaṃ paṭivedetvā Tathāgataṃ khamāpetvā pakkāmi. So tato paṭṭhāya dānaṃ dento sīlaṃ rakkhanto tathāgatena saddhiṃ saṃsaggaṃ katvā madhuradhammakathaṃ suṇanto kalyāṇasaṃsaggena pahīnabhayo vigatalomahaṃso hutvā cittassādaṃ paṭilabhitvā sukhena cattāro iriyāpathe kappesi.