mithilāya dayhamānāya na me kiñci adayhathāti.

Tattha natthi kiñcananti yesaṃ amhākaṃ palibodhakilesasaṃkhātaṃ kiñcanaṃ natthi te mayaṃ tena akiñcanabhāvena susukhaṃ vata jīvāma tena kāraṇena mithilāya dayhamānāya na me kiñci adayhathāti mayhaṃ appamattakampi attano bhaṇḍakaṃ dayhamānaṃ na passāmīti vadati.

Evañca pana vatvā mahāsatto uttaradvārena nikkhami. Tāpi sattasatā bhariyāyo nikkhamiṃsu. Puna sīvalīdevī ekaṃ upāyaṃ cintetvā tumhe gāmaghāṭakaraṭṭhavilumpanakaraṇaṃ viya dassethāti amacce āṇāpesi. So tathā akāsi. Taṃ khaṇaññeva āvudhahatthe purise tato tato ādhāvante ādhāvante vilumpante viya Sarīre lākhārasaṃ siñcitvā laddhappahāre viya phalake nipajjāpetvā nadiyā vuyhante mate viya ca rañño dassesuṃ. Mahājano taṃ upakkosi mahārāja tumhesu dharantesuyeva tava raṭṭhaṃ corā vilumpanti mahājanaṃ ghātentīti. Devīpi rājānaṃ vanditvā nivattanatthāya gāthamāha

aṭaviyo samuppannā raṭṭhaṃ viddhaṃsayantite

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๑๑๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มหาชนกชาดก”