Mahāsatto āha na cāpi me sīvalī so abhakkho yaṃ hoti cattaṃ gihino sunakhassa vā

Yekeci bhogā idha dhammaladdhā sabbo so bhakkho anavayoti vuttoti.

Tattha abhakkhoti so piṇḍapāto mama abhakkho nāma na hoti. Yaṃ hotīti yaṃ gihino sunakhassa vā cattaṃ hoti taṃ paṃsukūlannāma assāmikattā anavajjaṃ. Ye kecīti tasmā aññepi ye keci dhammaladdhā bhogā. Sabbo so bhakkho anavayoti anavajjo punappunaṃ olokiyamānopi anavayo paripuṇṇaguṇo anavajjo adhammaladdhaṃ pana lābhaṃ satasahassagghanikampi jigucchanīyameva hoti.

Evaṃ te aññamaññaṃ kathentā va thūnanagaradvāraṃ sampāpuṇiṃsu tatra dārakesu kīḷantesu ekā kumārikā khuddakasupikena bālukaṃ photesi 1-. Tassā ekasmiṃ hatthe ekaṃ valayaṃ paṭimukkaṃ ekasmiṃ hatthe dve valayāni paṭimukkāni tāni aññamaññaṃ ghaṭṭenti saddaṃ karonti itaraṃ nissaddaṃ jātaṃ. Rājā taṃ kāraṇaṃ ñatvā idāni sīvalī mama pacchato carati itthī ca nāma pabbajitassa malaṃ hoti aññe janā taṃ disvā ayaṃ pabbajitvāpi bhariyaṃ jahituṃ na sakkotīti maṃ garahissanti sacāyaṃ kumārikā paṇḍitā bhavissati sīvalīdeviyā nivattanakāraṇaṃ kathessati imissā kathaṃ sutvā sīvaliṃ uyyojessāmīti cintetvā taṃ upasaṅkamitvā pucchanto gāthamāha

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๑๔๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มหาชนกชาดก”