tassa te saggakāmassa ekattamuparocatanti.

Tattha visālaṃ viyāti vitthiṇṇaṃ viya hutvā khāyati. Appatvā paramaṃ liṅganti purato vaṅkaṭṭhānaṃ appatvā. Nujjubhāvāyāti na ujubhāvāya. Idaṃ vuttaṃ hoti visāle khāyamāne purato ujukaṭṭhānaṃ na pāpuṇissati tasmiṃ asampatte adissamāne ujubhāvāya kiccaṃ na kappati na sampajjatīti. Sampatvāti cakkhunā patvā disvāti attho. Vivādappattoti yathā dutiye akkhimhi ummilite liṅgaṃ na paññāyati vaṅkaṭṭhānaṃpi ujukaṃ paññāyati ujukaṭṭhānaṃpi vaṅkaṃ paññāyatīti vivādo hoti evante samaṇassāpi dutiyo vivādamāpanno hoti kalahaṃ karoti nānāgāhaṃ gaṇhati. Kenekoti eko pana kena saddhiṃ vivadissati. Ekattamuparocatanti ekībhāvo te ruccatu. Samaṇā nāma bhaginiṃpi ādāya na caranti kiṃ pana tavaṃ uttamarūpadharaṃ bhariyaṃ gahetvā vicarasi ayante antarāyaṃ karissati imaṃ nīharitvā ekako va samaṇadhammaṃ yuttaṃ karohīti so taṃ ovadi. So evamassa ovādaṃ datvā tuṇhī ahosi. Mahāsatto piṇḍāya caritvā missakabhattaṃ saṃkaḍḍhitvā nagarā Nikkhamitvā udakaphāsukaṭṭhāne nisīditvā paribhuñji. So katabhattakicco mukhaṃ vikhāletvā pattaṃ dhovitvā thavikāya osāretvā sīvaliṃ āmantetvā āha

suṇasi sīvali gāthā usukārena paveditā

pesiyo maṃ garahito dutiyasseva sā gati

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๑๕๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มหาชนกชาดก”