adūsakā pitāputtā tayo ekūsunā hatā

ehi taṃ anusikkhāmi yathā te sugati siyā

Dhammenandhevanepose maññehaṃ sugatī siyāti.

Tattha raññovāti raññoyeva. Āguṃ karīti mahārāja tvaṃ mahāparādhaṃ mahāpāpaṃ akari. Dukkaṭanti yaṃ kataṃ dukkaṭaṃ hoti taṃ lāmakakammaṃ akari akāsi. Adūsakāti niddosakā. Pitāputtāti mātā ca pitā ca putto ca ime tayo janā ekūsunā hatā tasmiṃ hi hate tappaṭibaddhā tassa mātāpitaropi hatāva honti. Anusikkhāmīti sikkhāpemi anusāsissāmi. Poseti sāmassa ṭhāne ṭhatvā sinehaṃ paccupaṭṭhapetvā sāmo viya te ubho andhe posehīti. Maññehaṃ sugatī siyāti evaṃ tayā sugatiyeva gantabbā bhavissatīti ahaṃ maññāmi.

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๑๙๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. สุวรรณสามชาดก”