Te heṭhayitvā sakuṇaṃ janinda

te luddakammā pasavetva pāpaṃ

teme janā luttasirā sayantīti.

Tattha luñcantīti uppāṭenti. Atha veṭhayitvāti jalitalohayottehi gīvaṃ veṭhetvā adhomukhaṃ katvā. Uṇhodakasminti kappena saṇṭhitalohaudakasmiṃ. Pakiledayitvāti temetvā khipitvā. Idaṃ vuttaṃ hoti samma mātali yesaṃ ime nirayapālā jalitaayayottehi gīvaṃ veṭhetvā tigāvutappamāṇaṃ sarīraṃ onāmetvā taṃ gīvaṃ samparivattakaṃ luñcitvā jalitaayadaṇḍakehi ādāya ekasmiṃ jalitaloharase pakkhipitvā tuṭṭhahaṭṭhā honti tāya ca gīvāya luñcitāya itarā tesaṃ puna sīsena saddhiṃ gīvā uppajjatiyeva kinnāmete kammaṃ kariṃsu etehi me disvā bhayaṃ uppajjatīti. Pakkhī gahetvāna viheṭhayantīti mahārāja ye jīvalokasmiṃ sakuṇe gahetvā pakkhe luñcitvā gīvaṃ veṭhetvā jīvitakkhayaṃ pāpetvā khādanti vā vikkīṇanti vā te ime janā idha luttasirā sayantīti.

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๓๐๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. เนมิราชชาดก”