Tattha kimeteti kiṃ kāraṇā ete. Vaṅkaghastāti gilabalisā. Saṇṭhānagatāti saṇṭhānaṃ mariyādaṃ gatā agghāpanaṭṭhāne ṭhitāti attho. Agghena agghanti taṃtaṃ agghaṃ lañcaṃ gahetvā hatthiassādīnaṃ vā jātarūparajatādīnaṃ vā tesaṃ tesaṃ viññāṇakāviññāṇakānaṃ agghaṃ hāpenti. Kayanti taṃtaṃ hāpentā kāyikānaṃ tamhā agghā kayaṃ hāpenti. Sate davatabbe paññāsaṃ dāpenti. Paññāse dātabbe pañcavīsati dāpenti. Itare pana tehi saddhiṃ vibhajitvā taṃ gaṇhanti. Kūṭena kūṭanti tulākūṭādīsu taṃtaṃ kūṭaṃ. Dhanalobhahetūti dhanalobhena hetu etaṃ kūṭakammaṃ karonti. Channaṃ yathā vāricaraṃ vadhāyāti taṃ pana kammaṃ karontāpi madhuravācāya tassa tathā katabhāvaṃ paṭicchannaṃ katvā yathā vāricaraṃ macchaṃ vadhāya upagacchantā valisaṃ āmisena paṭicchannaṃ katvā taṃ vadhenti evaṃ paṭicchannaṃ katvā taṃ kammaṃ karonti. Na hi kūṭakārissāti paṭicchannaṃ mama kammaṃ na taṃ koci jānātīti maññamānassāpi na hi kūṭakārissa tāṇā nāma honti. Sakehi kammehi purakkhitassāti na so sakehi kammehi purakkhito patiṭṭhaṃ labhati.

Purato rathaṃ pesesi. Tattha nerayikasattā jalitaaṅgārapuṇṇe mahāāvāṭe ṭhitā. Te kira vajaṃ apavisantiyo gāvo viya nirayapālehi nānāvudhāni gahetvā vijjhiyamānā tathā taṃ narakaṃ upapajjanti. Atha ne nirayapālā uddhaṃ pāde gahetvā tattha khipanti. Evaṃ pātiyamāne disvā rājā mātaliṃ pucchanto gāthamāha

nārī imā samparibhinnagattā

Paggayha kandanti bhujā rujaccā

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๓๒๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. เนมิราชชาดก”