Evaṃ mātali rañño micchādiṭṭhikānaṃ pacananirayaṃ ācikkhi.

Devalokepi devagaṇā rañño āgamanaṃ olokiyamānā sudhammāya devasabhāyameva nisīdiṃsuyeva. Sakkopi kiṃ nukho mātali aticirāyatīti upadhārento taṃ kāraṇaṃ ñatvā mātali attano dūtavisesaṃ dassetuṃ mahārāja asukakammaṃ katvā asukaniraye nāma nibbattāti niraye dassento vicarati nemirañño pana appameva āyu khīyetha nirayadassanassa pariyantaṃ naṃ na gaccheyyāti cintetvā ekaṃ mahājavanaṃ devaputtaṃ pesesi sīghaṃ rājānaṃ gahetvā āgacchatūti mātalissa vadehīti. So javenāgantvā ārocesi. Mātali tassa vacanaṃ sutvā mahārāja na sakkā cirāyitunti raññe ekappahāreneva catūsu disāsu Bahuniraye dassetvā gāthamāha

viditāni te mahārāja āvāsaṃ pāpakamminaṃ

ṭhānāni luddakammānaṃ dussīlānañca yā gati

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๓๔๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. เนมิราชชาดก”