bahūpakāro no bhavaṃ mātali devasārathi

yo me kalyāṇakammānaṃ pāpānaṃ paṭidassayīti.

Tattha yo me kalyāṇakammānaṃ pāpānaṃ paṭidassayīti yo esa mayhaṃ kalyāṇakammānaṃ devānañca vasanaṭṭhānāni pāpakammānaṃ nerayikānañca ṭhānāni dassesīti attho.

Attha rājā sakkaṃ devarājānaṃ āmantetvā icchāmahaṃ mahārāja manussalokaṃ gantunti āha. Sakko tena hi samma mātali nemirājānaṃ puna tattheva mithilanagare nehīti āha. So sādhūti sampaṭicchitvā rathaṃ upaṭṭhapesi. Rājā devagaṇehi saddhiṃ sammoditvā deve nivattetvā āpucchitvā rathamābhirūhi. Mātali rathaṃ pesento pācīnadisābhāgena mithilaṃ sampāpuṇi. Mahājano dibbarathaṃ disvā rājāno āgacchatīti pamuditacitto ahosi. Mātali mithilanagaraṃ padakkhiṇaṃ katvā tasmiṃyeva sīhapañjare mahāsattaṃ otāretvā gacchāmahaṃ mahārājāti āpucchitvā sakaṭṭhānameva gato. Mahājanopi rājānaṃ parivāretvā kīdiso devaloko mahārājāti pucchi. Rājā devānañca sakkassa ca devarañño sampattiṃ vaṇṇetvā tumhepi dānādīni puññāni karotha evaṃ tasmiṃ devaloke nibbattissathāti mahājanassa dhammaṃ desesi. So aparabhāge kappakena palitassa jātabhāve ārocite suvaṇṇasaṇḍāsena palitaṃ uddharāpetvā hatthe ṭhapetvā taṃ disvā saṃvegaṃ Uppādetvā kappakassa gāmavaraṃ datvā pabbajitukāmo hutvā puttassa rajjaṃ paṭicchādetvā tena kasmā deva pabbajissasīti vutte puttassa kāraṇaṃ ācikkhanto gāthamāha