Ekūnavīsatipañho niṭṭhito.

Punekadivasaṃ rājā paṇḍitena saddhiṃ uyyānaṃ agamāsi. Tadā eko kakaṇṭako toraṇagge vasati. So rājānaṃ āgacchantaṃ disvā toraṇaggā otaritvā bhūmiyaṃ nipajji. Rājā tassa kiriyaṃ oloketvā paṇḍita ayaṃ kakaṇṭako kiṃ karotīti pucchi. Mahārāja ayaṃ kakaṇṭako tumhe sevatīti āha. Sace evaṃ amhākaṃ sevanā mā nipphalā hotu bhogamassa dāpehīti. Deva tassa bhogena kiccaṃ natthi khādanīyamattameva alanti. Kiṃ panāyaṃ khādatīti pucchi. Maṃsaṃ devāti. Kittakaṃ laddhuṃ vaṭṭatīti. Kākaṇikamattagghanikaṃ devāti. Rājā ekaṃ purisaṃ āṇāpesi rājadāyo nāma kākaṇikamatto na vaṭṭati imassa nivaddhaṃ aḍḍhamāsakagghanikaṃ maṃsaṃ āharitvā dehīti. So sādhūti sampaṭicchitvā Tato paṭṭhāya tathā akāsi. So ekadivasaṃ uposathe māghāte maṃsaṃ alabhitvā tameva aḍḍhamāsakaṃ vijjhitvā suttakena āvuṇitvā tassa gīvāyaṃ pilandhanaṃ bandhi. Athassa taṃ nissāya māno uppajji. Taṃ divasameva rājā uyyānaṃ agamāsi. So rājānaṃ āgacchantaṃ disvā dhanaṃ nissāya uppannamānavasena vedeha tavaṃ nukho mahaddhano ahaṃ nukho mahaddhanoti raññā saddhiṃ attānaṃ samaṃ karonto anotritvā toraṇaggeyeva sīsaṃ cālentova nipajji. Rājā tassa kiriyaṃ oloketvā paṇḍita esa pubbe viya ajja na otarati kiṃ nu kho kāraṇanti pucchanto imaṃ gāthamāha

nāyaṃ pure unnamati toraṇagge kakaṇṭako

mahosatha vijānāhi kena thaddho kakaṇṭakoti.