Na hi mamattho duppaññajātikehīti

senako aggāsane nisinno. Paṇḍito āsanapariyante nisīdi. So mahāsatto taṃ pañhaṃ upadhārento atthaṃ adisvā cintesi ayaṃ rājā dandhadhātuko imaṃ pañhaṃ cintetvā saṃkaḍḍhituṃ asamattho kiñcideva tena diṭṭhaṃ bhavissati ekadivasaṃ okāsaṃ labhamāno imaṃ pañhaṃ nīharissāmi senako kenaci upāyena ajja ekadivasamattaṃ adhivāsāpetūti. Itarepi tayo janā andhakāragabbhaṃ paviṭṭhā viya na kiñci passiṃsu. Senako kā nu kho mahosathassa pavattīti bodhisattaṃ olokesi. Sopi taṃ olokesi. Senako bodhisattassa olokitākārena adhippāyaṃ ñatvā paṇḍittassāpi na upaṭṭhāti tenekadivasaṃ okāsaṃ icchati pūressāmissa manorathanti cintetvā raññā saddhiṃ vissāsena mahāhasitaṃ hasitvā kiṃ mahārāja saccameva amhe pañhaṃ kathetuṃ asakkonte raṭṭhā pabbājessasīti pucchi. Āma paṇḍitāti. Evaṃpi eko pañhoti sallakkhesi na mayaṃ ajja etaṃ kathetuṃ sakkoma apica kho pana thokaṃ adhivāsehi gaṇṭhiko esa pañho na sakkoma mahājanamajjhe kathetuṃ ekamante nisīditvā cintetvā pacchā tumhākaṃyeva kathessāma mahārāja okāsaṃ no dehīti. Senako mahāsattaṃ oloketvā imaṃ gāthadvayamāha

mahājanasamāgamamhi ghore

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๔๒๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มโหสถชาดก”