Taṃ sutvā te amaccā pāṇātipāto tena katoti saññāya passatha bho pabbajitassa kammaṃ makkaṭaṃ kira māretvā maṃsaṃ khāditvā cammaṃ gahetvā vicaratīti pāṇiṃ paharitvā parihāsamakaṃsu. Mahāsatto te tathā karonte disvā ime attano vādabhedanatthāya mama cammaṃ ādāya āgatabhāvaṃ na jānanti jānāpessāmi neti ahetukavādiṃ tāva āmantetvā pucchi āvuso tvaṃ kasmā maṃ paribhāsasīti. Mittadubbhikammassa ceva pāṇātipātassa ca katattāti.

Tato mahāsatto yo pana gatiyā ceva diṭṭhiyā ca te saddahitvā evaṃ kareyya tena kiṃ dukkaṭanti tassa vādaṃ bhindanto āha

udīraṇā ce saṅgahatyā bhāvāyamanuvattati

akāmā akaraṇīyaṃ vā karaṇīyaṃ vāpi kubbati

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑๔๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาโพธิชาดก”