Cattāro ratanacorā niṭṭhitā.

Atha rañño chattepi adhivaṭṭhā devatā bodhisattassa dhammadesanaṃ asuṇantī kiṃ nu kho kāraṇanti āvajjamānā taṃ kāraṇaṃ ñatvā handāhaṃ paṇḍitassa ānayanakāraṇaṃ karissāmīti cintetvā Rattibhāge chattapiṇḍikaṃ vivaretvā rājānaṃ catukkanipāte devatāya pucchitapaṇhe āgate hanti hatthehi pādehīti ādike cattāro pañhe pucchi. Taṃ sutvā rājā ajānanto ahaṃ na jānāmi aññe paṇḍite pucchissāmīti ekadivasaṃ parihāraṃ yācitvā punadivase āgacchantūti catunnaṃ paṇḍitānaṃ sāsanaṃ pesetvā tehi mayaṃ khuramuṇḍā vithiṃ otarantā lajjāmāti vutte cattāro nāḷikapaṭṭe pesetvā ime sīsesu katvā āgacchantūti āha. Tadā kira te nāḷikapaṭṭā yāvajjatanā uppannā honti. Te āgantvā paññattāsane nisīdiṃsu. Atha rājā senaka ajja rattibhāge chatte adhivaṭṭhā devatā maṃ cattāro pañhe pucchi ahaṃ ajānanto paṇḍite pucchissāmīti avacaṃ senaka kathehi me te pañheti vatvā paṭhamaṃ pañhaṃ pucchi

hanti hatthehi pādehi mukhañca parisumbhati

save rāja piyo hoti kantenamabhipassasīti.

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๔๘๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มโหสถชาดก”