So amaccaṃ disvāva attano santikaṃ āgatabhāvaṃ ñatvā ajja mayhaṃ yaso puna pākatiko bhavissati amaradeviyā sampāditaṃ nānaggarasabhojanameva bhuñjissāmīti cintetvā gahitabhattapiṇḍaṃ chaḍḍetvā uṭṭhāya mukhaṃ vikkhālesi. Tasmiṃ khaṇe so amacco taṃ upasaṅkami. So pana senakassa pakkhiko tasmā taṃ ghaṭento paṇḍita ācariyasenakassa vacanaṃ niyyānikaṃ tava nāma yase parihīne tathā rūpā mahāpaññā patiṭṭhāpetuṃ nāsakkhi idāni tavaṃ mattikamakkhitasarīro palāsapīṭhake nisīditvā evarūpaṃ bhattaṃ bhuñjasīti vatvā imaṃ dasanipāte bhūripañhe paṭhamaṃ gāthamāha

saccaṃ kira tuvampi bhūripañño

yā tādisī sirī dhiti mati ca

na tāyate bhāvavasūpanītaṃ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๔๙๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มโหสถชาดก”