Mahāsattassa kathaṃ sutvāva gagaṇatale puṇṇacando viya tassattho pākaṭova hoti. Athassa mahāsatto suṇa mahārājāti vatvā mahārāja yadā mātuaṅke nipanno daharakumāro haṭṭhatuṭṭho kīḷanto mātaraṃ hatthapādehi paharati kese ca luñacti muṭṭhinā mukhaṃ ca paharati tadā naṃ sā bho duṭṭha cora putta kiṃ tvaṃ no evaṃ paharasīti ādīni pemavaseneva vatvā pemaṃ sandhāretuṃ asakkontī āliṅgitvā thanantare nipajjāpetvā sīsaṃ paricumbati. Iti tassā evarūpe kāle mahārāja piyataro hoti tathā pitunoti evaṃ gagaṇamajjhe suriyaṃ ukkhipanto viya pākaṭaṃ pañhaṃ katvā kathesi. Taṃ sutvā devatā chattapiṇḍikavivarato nikkhamitvā upaḍḍhasarīraṃ dassentī aho vata sukathito paṇḍitena pañhoti madhurassarena sādhukāraṃ datvā ratanacaṅkoṭakaṃ pūretvā dibbapupphagandhehi mahāsattaṃ pūjetvā antaradhāyi. Rājāpi mahāsattaṃ pupphādīhi pūjetvā itaraṃ pañhaṃ yācitvā vada mahārājāti vutte dutiyaṃ gāthamāha

Akkosati yathākāmaṃ āgamañcassa necchati

save rāja piyo hoti kantenamabhipassasīti.

Atha mahāsatto mahārāja mātā vacanapesanaṃ kātuṃ samatthaṃ sattaṭṭhavassikaṃ puttaṃ tāta khettaṃ gaccha antarāpaṇaṃ gacchāti ādīni vatvā pesesi kumāro amma sace me idañcidañca khādanīyaṃ bhojanīyaṃ dassasi gamissāmīti vatvā gaṇha tātāti vutte taṃ khāditvā mukhaṃ vikkhāletvā gharadvāre aṭṭhāsi khettaṃ agantvāva dārakehi saddhiṃ kīḷanto mātu pesanakammaṃ akatvā gaccha tātāti vutte amma tvaṃ sītāya gharacchāyāya nisīditvā ṭhitā ahaṃ tava kathaṃ bahi pesanakammaṃ karissāmīti ādīni vatvā tvaṃ maṃ vañcesīti vutte mātuyā hatthavikāramukhavikāre dassetvā palāyi mātā palāyantaṃ disvā kuppitā daṇḍakaṃ gahetvā anubandhitvā taṃ pāpuṇituṃ asakkontī are duṭṭha cora putta tvaṃ mama santakaṃ khāditvā khette kiñci kātuṃ na icchasi tiṭṭha tiṭṭhāti tajjentī gaccha tvaṃ are corā taṃ khaṇḍākhaṇḍikaṃ chindantūti ādīni vatvā yathākāmaṃ yathāajjhāsayaṃ akkosati paribhāsati yadā pana mukhena bhaṇati tato hadayena appamattakassāpi āgamanañcassa na icchati dārakopi divasabhāgaṃ dārakehi saddhiṃ kīḷitvā sāyaṃ gehaṃ pavisituṃ avisahanto ñātakānaṃ santikaṃ gacchati mātāpisasa āgamanamaggaṃ olokentī taṃ anāgacchantaṃ piyaputtaṃ disvā pavisituṃ na visahati maññeti sokena hadayaṃ pūretvā assupuṇṇehi nettehi ñātighare upadhārentī piyaputtaṃ disvā Āliṅgitvā sīse cumbitvā ubhohi hatthehi daḷhaṃ gahetvā tāta piyaputta mā mama vacanaṃ hadayepi ṭhapesīti vatvā atirekataraṃ pemaṃ uppādesi evaṃ mahārāja mātuyā putto kuddhakāle piyataro nāma hotīti vatvā dutiyaṃ paṇhaṃ kathesi. Devatā tatheva pūjeti. Rājāpi tatheva taṃ pūjetvā tatiyaṃ paṇhaṃ yācitvā vada mahārājāti vutte tatiyaṃ gāthamāha

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๕๐๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มโหสถชาดก”