(aññadatthuṃ harā santā)

teve rāja piyā honti kantenamabhipassasīti.

Athassa mahāsatto mahārāja ayaṃ pañho dhammikasamaṇabrāhmaṇe sandhāya vutto saddhāni hi kulāni idhalokaparalokaṃ saddahitvā denti ceva puna dātukāmāni ca honti tāni kulāni tathārūpe samaṇabrāhmaṇe yācantepi laddhaṃ haritvā bhuñjantepi disvā pasīditvā amheyeva Yācanti amhākaṃyeva santakāni annādīni bhuñjantīti tesu atirekataraṃ pemaṃ karonti evaṃ sante mahārāja aññathatthuṃ harā santā ekaṃsena yācakā ceva laddhaṃ harantā ca samānā piyā hontīti pañhassa atthaṃ kathesi. Imasmiṃ pana pañhe kathite devatā tatheva pūjetvā sādhukāraṃ datvā sattaratanapūraṃ caṅkoṭakaṃ gaṇha paṇḍitāti mahāsattassa pādamūle khipi. Rājāpissa atirekataraṃ pemaṃ karonto pasīditvā senāpatiṭṭhānaṃ tassa adāsi. Tato paṭṭhāya mahāsattassa yaso mahā ahosi.

Devapañho niṭṭhito.

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๕๐๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มโหสถชาดก”