Diṭṭhametaṃ ācariya yaṃ tumhe rahassaṃ nāma sahāyakassa kathetabbanti vadetha kiṃ vo etaṃ kataṃ udāhu diṭṭhaṃ udāhu sutanti. Kataṃ me etanti. Tena hi kathetha ācariyāti. Imasmiṃ rahasse sace raññā ñāte mayhaṃ jīvitaṃ natthīti. Mā bhāyittha ācariya idha tumhākaṃ rahassabhedako natthi kathetha ācariyāti. Senako nakhena ambaṇaṃ koṭṭetvā atthi nukho imassa heṭṭhā gahapatiputtoti āha. Ācariya gahapatiputto attano issariyena matto evarūpaṃ ṭhānaṃ na pavisati idāni yasena atimatto bhavissati kathetha tumheti. Senakopi attano rahassaṃ kathento āha imasmiṃ nagare asukaṃ nāma vesiṃ jānāthāti. Āma jānāmāti. Idāni sā paññāñati na paññāñatīti. Na paññāyati ācariyāti. Ahaṃ sālavanuyyāne tāya saddhiṃ purisakiccaṃ katvā pilandhanalobhena taṃ māretvā tassāyeva sāṭakena pilandhanaṃ bhaṇḍikaṃ katvā āharitvā amhākaṃ ghare asukabhūmikāya asukagabbhe nāgadantake olaggesi valañjetuṃ navisahāmi purāṇabhāvamassa olokemi evarūpaṃpi rājāparādhakammaṃ katvā mayā ekassa sahāyakassa kathitaṃ tena na kassaci kathitapubbaṃ iminā kāraṇena sahāyakassa guyhaṃ kathetabbanti mayā vuttanti. Paṇḍito tassa rahassaṃ sādhukaṃ vavaṭṭhapetvā sallakkhesi. Pukkusopi attano rahassaṃ kathento āha mama ūruyā kuṭṭhaṃ atthi kaniṭṭhabhātukova me ñātova kiñci ajānāpetvā taṃ dhovitvā bhesajjaṃ makkhetvā upari pilotikaṃ datvā bandhiṃ rājā mayi muducitto ehi Pukkusāti maṃ pakkositvā yebhuyyena mama ūruyaṃyeva sayati sace panetaṃ rājā jāneyya mārāpeyya taṃ mama kaniṭṭhaṃ ṭhapetvā añño jānanto nāma natthi tena kāraṇena rahassaṃ nāma bhātuno kathetabbanti mayā vuttanti. Kāmindopi attano rahassaṃ kathento āha maṃ kāḷapakkhauposathadivase naradevo nāma yakkho gaṇhati ahaṃ ummattakasunakho viya viravāmi svāhaṃ tamatthaṃ puttassa kathesiṃ so mama yakkhena gahitabhāvaṃ ñatvā anto gabbhe nipajjāpetvā dvāraṃ pidahitvā nikkhamitvā mama saddaṃ paṭicchādanatthaṃ dvāre samajjaṃ kāreti iminā kāraṇena rahassaṃ nāma puttassa kathetabbanti mayā vuttanti. Tatopi tayopi devindaṃ pucchiṃsu. So attano rahassaṃ kathento āha mayā maṇipahaṃsanakammaṃ karontena rañño santakaṃ sakkena kusarājassa dinnaṃ sirippavesanaṃ maṅgalamaṇiratanaṃ thenetvā mātuyā dinnaṃ sā kiñci ajānāpetvā mama rājakulaṃ pavesanakāle taṃ mayhaṃ deti ahaṃ tena maṇinā siriṃ pavesetvā rājanivesanaṃ gacchāmi rājā tumhehi saddhiṃ akathetvā paṭhamataraṃ mayā saddhiṃ kathesi devasikaṃ aṭṭhasoḷasadvattiṃsacatusaṭṭhī vā kahāpaṇe mama paribbayatthāya deti sace tassa maṇiratanassānubhāvaṃ rājā jāneyya jīvitaṃ me natthi iminā kāraṇena rahassaṃ nāma mātuyā kathetabbanti mayā vuttanti. Mahāsatto sabbesaṃpi guyhaṃ paccakkhamakāsi. Te pana attano uraṃ phāletvā antaṃ bāhiraṃ karonto viya rahassaṃ aññamaññaṃ kathetvā tumhe appamattā pātova āgacchatha gahapatiputtaṃ māressāmāti vatvā Uṭṭhāya pakkamiṃsu. Tesaṃ gatakāle paṇḍitassa purisā āgantvā ambaṇaṃ ukkhipitvā mahāsattaṃ ādāya pakkamiṃsu. So gharaṃ gantvā nahātvā alaṅkaritvā subhojanaṃ bhuñjitvā ajja me bhaginī udumbarādevī rājagehato sāsanaṃ pesessatīti ñatvā dvāre accā yikapurisaṃ ṭhapesi rājagehato āgacchantaṃ sīghaṃ pavesetvā mama dasseyyāsīti. Evañca pana vatvā sirisayanapiṭṭhe nipajji.

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๕๒๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มโหสถชาดก”