Tasmiṃ khaṇe rājā sirisayanapiṭṭhe nipanno paṇḍitassa guṇe saritvā mahosathapaṇḍito sattavassikakālato paṭṭhāya maṃ upaṭṭhahanto na kiñci mayhaṃ anatthamakāsi devatāya pucchāya sace paṇḍito nābhavissa jīvitaṃpi me na siyā verīnaṃ paccāmittānaṃ vacanaṃ gahetvā asamadhuraṃ pañḍitaṃ mārethāti khaggaṃ dentena ayuttaṃ mayā kataṃ svedāni taṃ passituṃ na labhissāmīti sokaṃ uppādesi. Sarīrato sedā muñciṃsu. So rājā sokasamappito cittappasādaṃ na labhati. Udumbarādevī tena saddhiṃ ekasayanaṃ gatā tassa ākāraṃ disvā kinnu kho mayhaṃ koci aparādho atthi udāhu aññaṃ devassa kiñci sokakāraṇaṃ uppannaṃ pucchissāmi tāva nanti pucchantī imaṃ gāthamāha

kiṃ tavaṃ vimanosi rāja seṭṭha

dipadindavacanaṃ suṇomi te taṃ

kiṃ cintayamāno dummanosi