Attano ce hi vādassa aparādhaṃ vijāniya

na maṃ tvaṃ garaheyyāsi bhoto vādo hi tādisoti.

Tattha catunnanti paṭhavīādīnaṃ bhūtānaṃ. Rūpanti rūpakkhandho. Tatthevāti yato taṃ rūpaṃ sambhoti nirujjhanakālepi tattheva nigacchati. Iminā tassa catumahābhūtiko ayaṃ puriso yadā kālaṃ karoti paṭhavī paṭhavīkāyaṃ anupeti anupagacchati āpo tejo vāyo vāyokāyaṃ anupeti anupagacchati ākāsaṃ indriyāni saṅkamantiṃ āsandipañcamā purisā mataṃ ādāya gacchanti yāva āhaḷanapadāni paññāyanti kāpotakāni aṭṭhīni bhavanti bhasmantāhutiyo dattupaññattaṃ yadidaṃ dānaṃ tesaṃ tucchā musābhilāpā ye keci atthikavādaṃ vadanti bālā ca paṇḍitā ca kāyassa bhedā ucchijjanti vinassanti na honti parammaraṇāti imaṃ diṭṭhiṃ patiṭṭhāpesi. Idhevāti imasmiṃyeva loke jīvo jīvati. Pecca pecca vinassatīti paraloke nibbattasatto gativasena idha anāgantvā tattheva paraloke vinassati ucchijjati evaṃ ucchijjamāne lokasmiṃ ko idha pāpena limpati.

Iti so tassāpi vādaṃ bhinditvā khattavijjavādiṃ āmantetvā Tvaṃ āvuso mātāpitaropi māretvā attano attho kātabboti imaṃ laddhiṃ ukkhipitvā vicaranto kasmā maṃ parihāsasīti vatvā āha

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑๕๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาโพธิชาดก”