So imaṃ rañño kathaṃ sutvā mahāsatto cintesi ayaṃ rājā Ativiya maraṇabhayabhīto gilānassa kho pana vejjo paṭisaraṇaṃ chātassa bhojanaṃ pipāsitassa pānīyaṃ imassāpi rañño maṃ ṭhapetvā añño paṭisaraṇaṃ natthi assāsessāmi nanti. Atha naṃ mahāsatto manosilātale nadanto sīho viya acchambhito mā bhāyi mahārāja rajjasukhaṃ anubhava ahaṃ leḍḍuṃ gahetvā kāke viya dhanuṃ gahetvā makkaṭe viya ca imaṃ aṭṭhārasaakkhobhinīsaṃkhyaṃ senaṃ udare bandhanasāṭakānaṃpi assāmikaṃ katvā palāpessāmīti vatvā navamaṃ gāthamāha

pāde deva pasārehi bhuñja kāme ramassu ca

hitvā pañcāliyaṃ senaṃ brahmadatto palāyatīti.

Tassattho tvaṃ deva yathāsukhaṃ attano rajjasaṅkhāte pāde pasārehi pasārento ca saṅgāme cittaṃ akatvā bhuñja kāme ramassu ca esa cūḷanībrahmadatto imaṃ senaṃ chaḍḍetvā palāyissatīti.

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๕๔๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มโหสถชาดก”