Tattha rājāti vedehaṃ ālapati. Mahānubhāvoti mahāyaso. Mahabbaloti aṭṭhārasaakhobhiṇīsaṃkhyena balena samannāgato. Māraṇatthanti maraṇassa atthāya. Okacarenāti okacārikāya migiyā. Luddo hi ekaṃ migiṃ sikkhāpetvā rajjukena bandhitvā araññaṃ netvā migānaṃ gocaraṭṭhāne ṭhapesi. Sā bālamigaṃ attano santikaṃ ānetukāmā sakasaññāya rāgaṃ janentī viravati. Tassā saddaṃ sutvā bālamigo migagaṇaparivuto vanagumbe nipanno sesamigīsu saññaṃ akatvā tassā saddasavanasaṃsaggena baddho vuṭṭhāya nikkhamitvā gīvaṃ ukkhipitvā kilesavasena taṃ migiṃ upagantvā luddassa mahāphāsuṃ datvātiṭṭhati. Tamenaṃ so tikhiṇāya sattiyā vijjhitvā tattheva jīvitakkhayaṃ pāpesi. Tattha luddo viya cūḷanīrājā okacārikā viya tassa dhītā. Luddassa hatthe āvudhaṃ viya kevaṭṭabrāhmaṇo. Iti yathā okacarena luddo migaṃ māraṇatthāya icchati evaṃ so rājā taṃ dhītuyā marāṇatthāya icchatīti attho. Āmagiddhoti byāmasatagambhīre udake Vasantopi maccho tasmiṃ valisassa vaṅkaṭṭhānaṃ chādetvā ṭhite āmakasaṃkhāte āmise giddho hutvā valisaṃ gilati attano maraṇaṃ na jānāti. Dhītaranti cūḷanībālisikassa kevaṭṭabrāhmaṇassa vacanabalisaṃ chādetvā ṭhitaṃ āmisasadisaṃ tassa rañño dhītaraṃ kāmagiddho hutvā maccho attano maraṇasaṃkhātaṃ āmisaṃ viya na jānāsi. Pañcālanti uttarapañcālanagaraṃ. Attanti attānaṃ. Panthānuppannanti yathā gāmadvāre maggaṃ anuppannaṃ migaṃ mahantaṃ bhayamessati taṃ hi migaṃ maṃsatthāya āvudhāni gahetvā nikkhamantesu manussesu ye ye passanti te te mārenti evaṃ tuvaṃ uttarapañcālanagaraṃ gacchantampi mahantaṃ maraṇabhayaṃ essati upagamissatīti. Evaṃ mahāsatto catūhi gāthāhi rājānaṃ niggaṇhitvā kathesi.

So rājā tena ativiya niggahitova kujjhitvā ayaṃ maṃ attano dāsaṃ viya maññati rājāti saññampi na karoti aggarājena dhītaraṃ dassāmīti mama santike pesitaṃ sāsanaṃ ñatvā ekaṃpi maṅgalapaṭisaṃyuttaṃ vacanaṃ akathetvā maṃ bālamigo viya gilitavaliso maccho viya panthānuppannamigo viya ca maraṇaṃ pāpuṇissatīti vadatīti kujjhitvā anantaraṃ gāthamāha

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๕๕๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มโหสถชาดก”