ratanavatī kiṃpurisī sāpi vacchaṃ akāmayi

manussā migiyā santi natthi kāme asādisoti.

Tattha vacchanti evaṃ nāmakaṃ tāpasaṃ. Kathaṃ pana sā taṃ akāmayīti. Atītasmiṃ eko brāhmaṇo kāmesu ādīnavaṃ disvā mahantaṃ yasaṃ pahāya isipabbajjaṃ pabbajitvā himavante paṇṇasālaṃ māpetvā vasi. Tassa paṇṇasālato avidūre ekissaṃ guhāyaṃ bahū kinnarā vasanti. Tattheveko makkaṭako dvāre vasati. So nesaṃ sīsaṃ bhinditvā lohitaṃ pivati. Kinnarā nāma dubbalā honti bhīrukajātikā. Sopi makkaṭako mahā ativisālo. Te tassa kiñci kātuṃ asakkontā taṃ tāpasaṃ upasaṅkamitvā katapaṭisanthārā āgamanakāraṇaṃ puṭṭhā eko deva makkaṭako jivitaṃ no paharati aññaṃ paṭisaraṇaṃ na passāma tavaṃ taṃ māretvā amhākaṃ sotthibhāvaṃ karohīti āhaṃsu. Taṃ sutvā tāpaso apetha na mādisā pāṇātipātaṃ karontīti apasādesi. Tāsu ratanavatī nāma kinnarī assāmikā ahosi. Te taṃ alaṅkaritvā tāpasassa santikaṃ netvā deva ayaṃ te pādaparicārikā hotu amhākaṃ paccāmittaṃ vadhehīti āhaṃsu. Tāpaso taṃ disvā paṭibaddhacitto hutvā tāya saddhiṃ saṃvāsaṃ kappetvā guhādvāre ṭhatvā gocarāya nikkhamantaṃ makkaṭakaṃ muggarena pothetvā jīvitakkhayaṃ pāpesi. So tāya saddhiṃ samaggasaṃvāsaṃ Vasanto puttadhītāhi vaḍḍhitvā tattheva kālamakāsi evaṃ sā taṃ kāmesi. Suvapotako imaṃ udāharaṇaṃ āharitvā vacchatāpaso tāva manusso hutvā tiracchānagatāya tāya kinnariyā saddhiṃ saṃvāsaṃ kappesi kimaṅgaṃ pana mayaṃ hi ubhopi pakkhinova tiracchānagatā vāti dīpanto manussā migiyā vasantīti ādimāha. Evaṃ manussā tiracchānagatāya saddhiṃ saṃvāsaṃ vasantā santi saṃvijjanti. Natthi kāme asādisoti cittamevettha pamāṇanti.

Sā tassa vacanaṃ sutvā sāmi cittaṃ nāma sabbakālaṃ ekasadisaṃ na hoti piyavippayogassa bhāyāmi sammāti āha. Sopi suvapaṇḍito itthīmāyākusalo tena naṃ vīmaṃsento puna gāthamāha