Atha te sāyaṇhasamanantare methunasaṃvāsaṃ kariṃsu. Samaggā sammodamānā piyasaṃvāsā ahesuṃ. Atha naṃ suvapotako na idāneva sā mayhaṃ rahassaṃ guyhissati idāni naṃ pucchitvā gantuṃ vaṭṭatīti cintetvā sāliketi āha. Kiṃ sāmīti. Kiñci te vattukāmomhīti. Vada sāmīti. So hotu ajja amhākaṃ maṅgaladivaso aññasmiṃ divase jānissāmīti. Sace maṅgalapaṭisaṃyuttaṃ kathehi no ce mā kathehi sāmīti. Maṅgalakathāpesā bhaddeti. Tena hi kathehīti. Atha naṃ sace sotukāmā bhavissasi kathessāmi teti vatvā taṃ rahassaṃ pucchanto diyaḍḍhagāthamāha

yo nu khavāyaṃ tibbo saddo tirojanapade suto

dhītā pañcālarājassa osadhī viya vaṇṇinī

taṃ dassati videhānaṃ so vivāho bhavissatīti.

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๕๗๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มโหสถชาดก”